Anatolii Moskvin: Kolekcjoner Lalek z Niżnego Nowogrodu

W 2011 roku rosyjska policja wkroczyła do mieszkania w Niżnym Nowogrodzie, spodziewając się rutynowej kontroli związanej ze zgłoszeniem o “dziwnym zapachu” dobiegającym z lokalu. To, co znaleźli za drzwiami tego pozornie normalnego apartamentu, przerosło najgorsze koszmary nawet najbardziej doświadczonych śledczych: 26 zmumifikowanych ciał dziewczynek, przebrane w kolorowe sukienki jak lalki, rozmieszczone po całym mieszkaniu - na kanapach, w fotelach, przy stole, jakby czekały na gości.

Właściciel? Anatolii Jenkiewicz Moskvin - ceniony historyk, poliglota znający 13 języków, autor dziesiątek publikacji naukowych o nekropoliach, współpracownik lokalnych gazet i muzeów. Człowiek, który przez 6 lat systematycznie wykradał ciała zmarłych dziewczynek z cmentarzy, preparował je według własnej “metodologii” i traktował jak kolekcję porcelanowych zabawek, nadając im imiona, rozmawiając z nimi, “opiekując się” nimi.

Sprawa Moskvina wstrząsnęła nie tylko Rosją, ale całym światem - to nie był klasyczny morderca. On nie zabijał. Ale to, co robił, było w pewien sposób jeszcze bardziej przerażające.

Geniusz w Cieniu Obsesji

Urodzony 1 września 1966 w Niżnym Nowogrodzie (wówczas Gorki - miasto było zamknięte dla cudzoziemców w czasach ZSRR), Anatolii Jenkiewicz Moskvin wyróżniał się niezwykłą, wręcz fenomenalną inteligencją od najmłodszych lat. Nauczyciele wspominali go jako dziecko, które czytało encyklopedie zamiast bajek, które potrafiło recytować fragmenty starożytnych tekstów w wieku 8 lat, i które zadawało pytania wykraczające daleko poza program szkolny.

Osiągnięcia Akademickie: Droga do Obsesji

• Filolog i historyk - absolwent prestiżowego Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. Łomonosowa, jedna z najlepszych uczelni w Rosji
• Poliglota - biegła znajomość 13 języków: rosyjski, francuski, niemiecki, łacina, stara cerkiewszczyzna, celtycki, węgierski, turecki, oraz kilka języków słowiańskich. Moskvin potrafił czytać średniowieczne manuskrypty bez słownika
• Dziennikarz i wydawca - współpracował z lokalnymi gazetami takimi jak “Niżegoroskij Raboczij”, pisał artykuły o historii lokalnej, szczególnie o cmentarzach i rytuałach pogrzebowych
• Ekspert od nekropolii - autor ponad 60 publikacji naukowych o historii cmentarzy w regionie Niżnego Nowogrodu, znany w środowisku historyków jako “żywe archiwum wiedzy o zmarłych”
• Kartograf śmierci - stworzył szczegółowe mapy wszystkich cmentarzy w promieniu 500 km od Niżnego Nowogrodu, z datowaniem grobów i genealogią pochowanych rodzin

Moskvin był szanowanym naukowcem, regularnie publikującym prace o cmentarzach i rytuałach pogrzebowych w regionie Niżnego Nowogrodu. Jego artykuły ukazywały się w poważnych czasopismach historycznych. Muzea i archiwa zapraszały go jako konsultanta. Nikt nie podejrzewał, że jego zainteresowania wykraczają daleko poza akademicką ciekawość - że każda nocna wizyta na cmentarzu, każde “badanie terenu”, każda szczegółowa mapa grobu, to krok bliżej profanacji.

Koledzy z redakcji opisywali go jako “człowieka kompletnie zaabsorbowanego śmiercią” - ale w pozytywnym, naukowym sensie. Moskvin potrafił opowiadać godzinami o historii jednego nagrobka, o symbolice ornamentów, o zmianach w rytuałach pogrzebowych na przestrzeni wieków. To była jego pasja, jego życie. I jego przekleństwo.

Dzieciństwo: Trauma, która Ukształtowała Potwora

Moskvin dorastał w typowej sowieckiej rodzinie klasy średniej w Niżnym Nowogrodzie. Ojciec - inżynier w fabryce lotniczej, matka - nauczycielka w szkole podstawowej. Dom pełen książęk, spokojny, uporządkowany. Nic nie wskazywało na to, że ten spokojny, niezwykle inteligentny chłopiec kiedykolwiek przekroczy granice człowieczeństwa.

Ale według samego Moskvina - i wszystkich późniejszych ekspertyz psychiatrycznych - był jeden moment, który zdeformował jego psychikę na zawsze.

Traumatyczne Wydarzenie z 1979 Roku: Pocałunek Śmierci

Gdy Moskvin miał 13 lat, w 1979 roku, przydarzyło mu się zdarzenie, które - według niego samego - naznaczyło całe jego życie i ukierunkowało każdy kolejny dzień na drogę obsesji. To wydarzenie stało się punktem odniesienia dla wszystkich jego późniejszych działań, usprawiedliwieniem, źródłem “misji”.

Zmuszenie do pocałowania zmarłej dziewczynki na pogrzebie.

Według szczegółowych relacji Moskvina, zebranych podczas przesłuchań psychiatrycznych:

• Uczestniczył w pogrzebie 11-letniej Natashi Petrovy, dziewczynki ze swojej szkoły, która zmarła nagle na zapalenie płuc
• Pogrzeb odbywał się w tradycyjny rosyjski sposób - otwar

ta trumna w domu rodzinnym, gdzie sąsiedzi i znajomi przychodzili pożegnać zmarłego

• Moskvin przyszedł z matką, która znała matkę Natashy
• Matka zmarłej dziewczynki, w stanie skrajnej rozpaczy i prawdopodobnie pod wpływem alkoholu, złapała 13-letniego Moskvina za rękę i zmusiła go do pochylenia się nad trumną
• Krzycząc przez łzy: “Pocałuj ją! Powiedz jej do widzenia! Była twoją przyjaciółką!” (choć Moskvin ledwo znał Natashę - mijali się tylko w szkole)
• Przerażony chłopiec, w obecności dziesiątek dorosłych, którzy nie zareagowali, pochylił się i pocałował zmarłą dziewczynkę w czoło

Moskvin nigdy nie zapomniał tego momentu. W swoich zeznaniach opisywał go w najdrobniejszych szczegółach - jak wyglądało białe ubranko Natashy, jak była zimna jej skóra, jaki był zapach kwiatów i świec, jak matka dziewczynki płakała na jego ramieniu. Ale przede wszystkim - jak poczuł “połączenie”.

Poczuł, że zmarła dziewczynka “przemówiła do niego” - nie słowami, ale poprzez samo dotknięcie. Że była “samotna w trumnie” i że “potrzebuje towarzystwa”.

Od tego momentu, jak sam twierdził, nie mógł przestać myśleć o zmarłych dziewczynkach.

Psychologiczny Wgląd w Traumę

Psychologowie, którzy później badali Moskvina, podkreślają, że to wydarzenie mogło:

• Seksualizować śmierć w umyśle nastolatka przechodzącego przez pubertację - fizyczny kontakt z ciałem dziewczynki w wieku, gdy budzi się seksualność, mógł stworzyć fatalne skojarzenie
• Wywołać nekrofilną obsesję - połączenie strachu, fascynacji i podniecenia związanego z martwym ciałem
• Ukształtować patologiczną potrzebę bliskości ze zmarłymi - Moskvin zinterpretował swoje uczucia jako “misję” - że zmarłe dzieci “potrzebują” jego, że on jest “wybranym” do opieki nad nimi
• Zastąpić normalne relacje społeczne - od tego momentu Moskvin zaczął izolować się od żywych, szukając bliskości z martwymi

Co istotne - rodzice Moskvina nigdy nie zareagowali na to wydarzenie. Nikt nie zaproponował terapii, nie było rozmowy. W sowieckiej Rosji lat 70. zdrowie psychiczne było tematem tabu. Trauma została pogrzebana - razem z Natashą Petrową.

I przez następne 30 lat rosła w ciemności, aż wybuchła w 2005 roku.

Od Dziecka do Obserwatora: Cmentarne Pielgrzymki

Od tego momentu, w wieku 13 lat, Moskvin zaczął regularnie odwiedzać cmentarze. Nie chodziło już o normalne odwiedziny grobu babci czy dziadka - to były godzinne wędrówki po nekropoliach, studiowanie nagrobków, notowanie imion zmarłych dzieci, kopiowanie dat.

Rodzice myśleli, że to “po prostu hobby” - dziwne, ale nieszkodliwe. Moskvin był przecież grzecznym, spokojnym chłopcem, który dostawał świetne stopnie w szkole i nigdy nie sprawiał kłopotów.

Ale w jego głowie budowała się obsesja. Każdy grób zmarłego dziecka Moskvin traktował jak “historię do odkrycia” - kto to był, jak zmarło, czy rodzice jeszcze żyją, czy ktoś je odwiedza. Prowadził szczegółowe notatki - w wieku 15 lat miał już zeszyty pełne informacji o setkach zmarłych dzieci.

To nie była jeszcze zbrodnia. To była przygotówka.

Eskalacja: Od Badań do Profanacji

1985-2004: Dwie Dekady “Akademickiej” Obsesji

Po ukończeniu szkoły średniej Moskvin dostał się na Moskiewski Uniwersytet Państwowy - prestiżową uczelnię, marzenie każdego sowieckiego ucznia. Studiował filologię i historię, specjalizując się w historii lokalnej i nekropoliach.

To był idealny kamuflaż dla jego obsesji. Nikt nie kwestionował, dlaczego student historii spędza całe dnie i noce na cmentarzach. To była jego “praca badawcza”. I rzeczywiście - Moskvin tworzył wartościowe naukowo materiały: mapy, genealogie, analizy zmian w rytuałach pogrzebowych.

Ale równolegle pogłębiała się jego patologia.

W ciągu tych ponad dwóch dekad (1985-2004) Moskvin:

• Odwiedził 750+ cmentarzy w całej Rosji, głównie w regionie Niżnego Nowogrodu, ale także w obwodach władymirskim, kostromskim, iwanowskim
• Dokumentował historię ponad 10,000 grobów, tworzył szczegółowe mapy nekropolii, katalogował zmiany w architekturze nagrobków
• Publikował artykuły w lokalnych gazetach i czasopismach naukowych - jego teksty były cenione za precyzję i szczegółowość
• Nocował na cmentarzach - często, zwłaszcza latem, Moskvin rozbijał namiot na terenie nekropolii i spędzał całe noce wśród grobów. Twierdził, że “czuje się bezpieczniej wśród zmarłych niż żywych”
• Unikał żywych ludzi - nie miał przyjaciół, nie spotykał się z nikim, nie nawiązywał relacji romantycznych. Koledzy z redakcji wspominali, że “był jak duch - przyszedł, oddał artykuł, zniknął”

To była **powolna, stopniowa eskal

acja**. Moskvin stopniowo przestawał widzieć granicę między badaniem śmierci a byciem częścią jej.

I w 2005 roku - przekroczył punkt, z którego nie było już powrotu.

2005: Pierwsza Profanacja - Początek Makabrycznej Kolekcji

W 2005 roku, w wieku 39 lat, Moskvin po raz pierwszy przekroczył granicę. Według jego własnych, bardzo szczegółowych zeznań podczas przesłuchań:

Czerwiec 2005, cmentarz w dzielnicy Sormovo (Niżny Nowogród) - grób 10-letniej dziewczynki, zmarłej w 1999 roku.

Moskvin odwiedzał ten grób **wielok

rotnie** przez lata. Należał do dziewczynki o imieniu Alina (nazwisko nie zostało ujawnione publicznie), która zmarła na białaczkę. Moskvin znał jej historię - czytał nekrologi, rozmawiał z sąsiadami cmentarza, wiedział, że rodzice dziewczynki przestali odwiedzać grób (rozwiedli się po jej śmierci, jak często się zdarza).

Jednej nocy, podczas swoich “badań terenowych”, Moskvin stanął przy tym grobie i - jak później zeznał - “usłyszał głos Aliny”:

“Jestem sama. Zimno mi. Pomóż mi.”

To oczywiście była halucynacja słuchowa, objaw postępującej schizofrenii. Ale dla Moskvina to był “rozkaz świata zmarłych”.

Wrócił następnej nocy z łopatą.

Jak to się stało - szczegóły pierwszego wykopania

Moskvin zeznał, że wykopanie pierwszego ciała zajęło mu 4 godziny. Był przerażony, że ktoś go zobaczy, ale równocześnie czuł “przymus” - że musi to zrobić, że Alina “czeka”.

• Wykopał grób do głębokości trumny (około 1,5 metra)
• Otworzył trumnę (drewniana, już częściowo spróchniała)
• Ciało dziewczynki było częściowo zmumifikowane naturalnie - suchy klimat i szczelna trumna spowolniły rozkład
• Moskvin zawinął ciało w prześcieradło, które przyniósł ze sobą
• Zakopał pusty grób z powrotem - żeby nie wzbudzać podejrzeń

Następnie zabrał ciało w dużym plecaku turystycznym (ten sam, którego używał do noszenia książek i notatników) i wrócił do swojego mieszkania w centrum Niżnego Nowogrodu.

I rozpoczął proces “transformacji”.

Modus Operandi: Preparowanie Ciał - “Przywracanie do Życia”

Moskvin w swoim mieszkaniu stworzył przypominające laboratorium pomieszczenie - całą jedną izbę w dwupokojowym apartamencie przekształcił w miejsce, gdzie “pracował” nad ciałami.

Stosował skomplikowaną procedurę, którą rozwijał i udoskonalał przez 6 lat, łączącą wiedzę historyczną o mumifikacji (studiował między innymi metody starożytnych Egipcjan i rosyjskie prawosławne techniki konserwacji świętych relikwii) z autodydaktyczną anatomią i chemią:

1. Wybór “Ofiary” - Kryteria Moskvina

• Groby dziewczynek w wieku 3-12 lat - Moskvin twierdził, że “starsze już nie są dziećmi, młodsze są zbyt małe”
• Zmarłe w latach 1960-2009 - unikał świeżych grobów (zbyt duże ryzyko wykrycia) i bardzo starych (ciała całkowicie rozłożone)
• Preferował groby zaniedbane lub zapominane - bez świeżych kwiatów, bez śladów odwiedzin, często rodziców już nie żyło lub się wyprowadzili
• Lokalizacja - początkowo tylko region Niżnego Nowogrodu, później eksplorował cmentarze w promieniu do 200 km

Moskvin prowadził szczegółową kartotekę potencjalnych “kandydatek” - miał zeszyty z setkami imion, dat, lokalizacji grobów. Planował swoje działania miesiącami w przód.

2. Wykopanie - Precyzja Rytualnego Morderstwa

• Działał wyłącznie nocą, typowo między 2:00 a 5:00 rano, gdy cmentarze były całkowicie puste
• Używał prostych narzędzi - łopata, latarka, czasem piła do otwarcia metal

owych trumien

• Studiował wcześniej teren - wiedział dokładnie, gdzie kopać, jak głębokie są groby (z map i wcześniejszych “badań”)
• Zabierał ciała w dużych workach lub plecakach, transportował je rowerem (Moskvin nie miał samochodu) lub komunikacją miejską późnymi godzinami
• Po wydobyciu starannie zakopywał grób z powrotem, czasem nawet układał kwiaty, żeby wyglądało, jakby nikt nie ruszał grobu

Przez 6 lat (2005-2011) Moskvin 26 razy wykopywał groby i nikt nie zauważył.

3. Preparowanie w Domu - Laboratorium Śmierci

To był najbardziej **przeraża

jący i skomplikowany** etap. Moskvin w swoim mieszkaniu stworzył coś w rodzaju “pracowni mumifikacyjnej”:

a. Suszenie i Usuwanie Wilgoci

• Pierwsze 2-3 tygodnie ciało leżało na specjalnie przygotowanym stole (stół kuchenny, pokryty grubą folią i warstwą gazet)
• Moskvin stosował sól kuchenną (kilogramy) - obsypywał całe ciało, zmieniał sól co 2-3 dni (sól wyciągała wilgoć z tkanek)
• Używał również proszków pochłaniających wilgoć - silka żel, którym wypełniał jamy ciała
• Wentylatory - ciężko wiejs szły 24/7, przyspieszając suszenie

b. Konserwacja i Mumifikacja

• Po wysuszeniu (kiedy ciało było już “sztywne i lekkie”) Moskvin aplikował olejki eteryczne - twierdził, że używał “receptur z XIX wieku”, które znalazł w starych podręcznikach farmaceutycznych
• Zatykał otwory ciała - usta, nos, uszy - watą nasączoną olejkami, aby “zapobiec dalszemu rozkładowi”
• Niektóre ciała owijał w bandaże nasączone żywicą (technika egipska)
• Twierdził, że “modlił się nad nimi” podczas tego procesu, w kilku językach - po rosyjsku, po łacinie, po staro-cerkiewno-słowiańsku

c. Rekonstrukcja - “Przywracanie Formy”

To był kluczowy moment “transformacji”:

• Ciała po wysuszeniu były spłaszczone, zmniejszone - Moskvin musiał je “wypełnić”
• Używał materiału, szmat, waty, czasem trocinów - wypychał je do wewnątrz przez nacięcia w bokach lub od dołu (jak robi się z pluszowymi zabawkami)
• Formalował ciała - układał w pozycjach siedzących, wygina

ł ręce, nogi, żeby wyglądały “naturalnie”

• Zszywał nacięcia - grubą nicią, czasem drutem - ślady były, ale pod ubraniem niewidoczne

d. Maskowanie i “Ożywienie”

To był ostatni, najbardziej makabrycz etap:

• Na miejsce twarzy (często już nierozpoznawalnej przez rozkład) nałożał maski - początkowo kupował gotowe maski karnawałowe dla dzieci, później sam je robił z materiału, plastiku, kartonu
• Maski malował - pastami, farbami - żeby wyglądały “żywe”: oczy, usta, policzki
• Dodawał peruki - kupował w sklepach z zabawkami lub w second-handach peruki dla lalek, czasem używał prawdziwych włosów (z innych ciał lub kupionych)
• Ubierał w sukienki - kolorowe, dziecięce, które sam szyy lub kupował w sklepach z używaną odzieżą
• Czasem dodawał buty, skarpetki, rękawiczki
• Układał lalki w pozycjach naturalnych - siedząca z książką, leżąca jakby spała, siedząca przy stole

e. Nadawanie Tożsamości

Każdej “lalce” Moskvin nadawał imię - czasem było to oryginalne imię zmarłej dziewczynki (jeśli je znał z nagrobka), czasem wymyślał nowe. Tworzył dla nich “osobowości” - jedna była “cichą czytelniczką”, inna “wesoła tancerką”.

Moskvin traktował je jak prawdziwe dzieci.

Liczba Ofiar: 26 Zmumifikowanych Lalek

Policja znalazła 26 ciał w mieszkaniu Moskvina. Wszystkie były zmumifikowane według opisanej powyżej metody. Wszystkie ubrane, z maskami, z perkami.

Odkrycie: Koniec Koszmarnej Kolekcji

Śledztwo Rozpoczyna Się: Zni

szczone Cmentarze

W 2009 roku na cmentarzach w regionie Niżnego Nowogrodu zaczęto odkrywać regularnie oskronione groby:

• Rodziny zgłaszały: “Grób naszej córki był rozk

opany”

• Ponad 150 grobów było zdewastowanych w ciągu 2 lat (2009-2011)
• Ciała zniknęły - w niektórych trumnach były puste
• Lokalne media podnosiły alarm o “wandalizmie cmentarnym” lub “handel organami”

Policja przez dwa lata prowadziła śledztwo, ale bez konkretnych tropów. Cmentarze nie miały monitoringu (większość to stare, wiejskie nekropolie), nie było świadków.

2011: Przełom - Sąsiadzi Donoszą

Październik 2011 - Sąsiedzi Moskvina (blok mieszkalny w centrum Niżnego Nowogrodu) zaczęli zgłaszać policji:

• “Dziwny zapach” z mieszkania Moskvina - ciężki, słodkawy, “jakby coś gniło”
• “Widział pan lalki w oknach” - jeden z sąsiadów zobaczył przez okno (Moskvin nie zawieszał zasłon) “coś, co wyglądało jak dziewczynka siedząca na krześle”, ale “zbyt sztywna, zbyt nieruchoma”
• “Nocne wejścia i wyjścia z wielkimi plecakami”

Policja początkowo zignorowała zgłoszenia (Moskvin był znanym lokalnie naukowcem, miał dobrą reputację). Ale po trzecim zgłoszeniu w listopadzie 2011, zdecydowali się na rutynową kontrolę.

10 Listopada 2011: Odkrycie

10 listopada 2011, około 14:00 - Dwóch policjantów zapukało do drzwi mieszkania Moskvina na podstawie nakazu przeszukania (zdobytego po zgłoszeniach sąsiadów).

Moskvin wpuścił ich bez sprzeciwu. Był uprzejmy, spokojny.

I wtedy policjanci zobaczyli wnętrze mieszkania.

Scena Zbrodni: Mieszkanie Pełne Lalek

Jak opisywali później śledczy - “To było jak wejście do piekła”:

• Salon: 7 “lalek” siedziało na kanapach i fotelach, ubrane w kolorowe sukienki, peruki, maski na twarzach
• Sypialnia: 5 “lalek” leżało na łóżku, niektóre przykryte kocami, jakby spały
• Kuchnia: 3 “lalki” siedziały przy stole, przed nimi talerzyki (puste)
• Pokój roboczy: 11 “lalek” stało/siedziało na półkach, między książkami

Policjanci początkowo nie zrozumieli, co widzą. Myśleli, że to dziwna kolekcja lalek. Dopiero gdy jeden z nich dotknął jednej z nich - poczuł pod materiałem sukienki twardość, chłód - zrozumieli.

To nie były lalki. To były ciała.

Moskvin stał z boku i spokojnie wyjaśniał:

“To są moje dziewczynki. Przywróciłem je do życia. One są szczęśliwe tutaj. Opiekuję się nimi.”

Policjanci natychmiast aresztowali Moskvina i wezwali posiłki. W ciągu godziny mieszkanie było pełne śledczych, medyków sądowych, fotografów kryminalistycznych.

Reakcja Rodziców i Społeczeństwa: Narodowa Trauma

Kiedy wieść o odkryciu rozeszła się po Rosji (media lokalne podały informację już następnego dnia), reakcja była natychmiastowa i gwałtowna:

Rodzice Ofiar

• Policja musiała zidentyfikować ciała - DNA, zapisy dentystyczne, szczegółowy opis ubrań i biżuterii znalezionej w grobach
• 26 rodzin dowiedziało się, że groby ich córek były profanowane
• Niektórzy rodzice już nie żyli - ich dzieci zginęły dziesiątki lat temu
• Ci, którzy żyli, byli zdruzgotani - jedna matka zemdl

ała na komisariacie, gdy powiadomiono ją o “lalce nr 14” zidentyfikowanej jako jej córka

Społeczeństwo

• Narodowy szok - media nazwały Moskvina “żywym wcieleniem horroru”, “potworem z Niżnego Nowogrodu”
• Demonstracje pod więzieniem, gdzie przetrzymywano Moskvina - ludzie (głównie rodzice/rodziny) domagali się kary śmierci
• Debata o zdrowiu psychicznym - psychologowie zwracali uwagę, że Moskvin był wyraźnie chory, a system go zawiódł (nie udzielono mu pomocy mimo oczywistych objawów)

Proces i Diagnoza

Zatrzymanie i Przesłuchania: Moskvin Bez Skruchy

Po aresztowaniu Moskvin był niezwykle współpracujący. Podczas przesłuchań:

• Przyznał się natychmiast do wszystkich czynów - wykopania 26 ciał, preparowania, trzymania w mieszkaniu
• Szczegółowo opisywał proces - jak mumifikował, jakie techniki stosował, gdzie kupował materiały
• Nie okazywał żalu - wielokrotnie powtarzał: “Przywróciłem je do życia. One były samotne w ziemi, teraz są szczęśliwe.”
• Opowiadał o “lalkach” jak o prawdziwych dzieciach - wymieniał ich imiona, opisywał ich “charaktery”, mówił co “lubiły” robić

Przykład z protokółu przesłuchania (tłumaczenie z rosyjskiego):

Śledczy: “Dlaczego pan to zrobił? Zdawał pan sobie sprawę, że to ciała zmarłych dzieci?”

Moskvin: “Oczywiście, że zdawałem sobie sprawę. Dlatego właśnie ja je uratowałem. One były martwe, samotne, w zimnej ziemi. Rodzice o nich zapomnieli - groby nie były odwiedzane. Ja je wyzwoliłem. Teraz żyją znowu - jako moje lalki. Są szczęśliwe.”

Śledczy: “Rozumie pan, że to zbrodnia? Że profanował pan groby?”

Moskvin: “Nie uważam tego za zbrodnię. To była misja. Głosy mi mówiły, że muszę to zrobić. Dzieci mnie potrzebowały.”

Ekspertyza Psychiatryczna: Paranoidalna Schizofrenia

W 2012 roku sąd zlecił kompleksową ekspertyzę psychiatryczną, którą przeprowadził zespół psychiatrów z Instytutu Psychiatrii Sądowej w Moskwie pod kierunkiem prof. Władimira Mendeliewicz

a.

Diagnoza (marzec 2012):

1. Paranoidalna Schizofrenia

• Halucynacje słuchowe (“głosy zmarłych dzieci”)
• Urojenia (“misja przywracania ich do życia”)
• Zaburzenia myślenia

2. Nekrofilia

• Seksualne podniecenie związane ze zmarłymi ciałami (choć Moskvin temu zaprzeczał, badania psychologiczne wykazały wzorce świadczące o tej parafilii)

3. Zaburzenia Osobowości - Typ Schizoidalny

• Całkowita izolacja społeczna
• Brak relacji interpersonalnych
• Preferowanie samotności

4. Zaburzenia Empatii

• Moskvin nie rozumiał, że sprawia ból rodzinom ofiar
• Nie potrafił pojąć, dlaczego ludzie są “źli” na niego za “ratowanie dzieci”

Wnioski:

• Moskvin jest niepoczytalny w momencie czynu i w chwili badania
• Niezdolny do ponoszenia odpowiedzialności karnej
• Wymaga przymusowego leczenia psychiatrycznego w zamkniętym szpitalu

Wyrok: Nieograniczone Leczenie Psychiatryczne

26 marca 2012 - Sąd Okręgowy w Niżnym Nowogrodzie orzekł:

• Anatolii Moskvin jest winny profanacji 26 grobów i znieważenia zwłok
• Ale z uwagi na stan zdrowia psychicznego - nie ponosi odpowiedzialności karnej
• Wyrok: Przymusowe umieszczenie w zamkniętym szpitalu psychiatrycznym o zaostrzonym rygorze
• Czas: Nieokreślony - do momentu, gdy komisja lekarska stwierdzi, że nie stanowi zagrożenia dla społeczeństwa

Rodziny ofiar protestowały - żądały kary śmierci lub przynajmniej dożywocia. Ale prawo rosyjskie jest jasne: osoba niepoczytalna nie może trafić do więzienia.

Analiza Psychologiczna: Dlaczego Moskvin Tworzył Lalki?

Teorie Ekspertów: Geneza Patologii

Psychologowie i psychiatrzy, którzy badali Moskvina przez lata, wskazują kilka kluczowych czynników, które mogły doprowadzić do tej skrajnej patologii:

1. Trauma Inicjacyjna z Dzieciństwa

• Pocałunek zmarłej Natashy w wieku 13 lat jako punkt zwrotny, moment, który zseksualizował śmierć w umyśle nastolatka przechodzącego przez pubertację
• Brak reakcji dorosłych, brak terapii - trauma została “zamrożona” i przez dekady rozwijała się w ciemności psychiki

2. Progresywna Izolacja Społeczna

• Moskvin nigdy nie miał przyjaciół, nigdy nie nawiązał bliskich relacji romantycznych
• Całe życie poświęcił “martwym” - jego badaniom, publikacjom i obsesji
• Zastępował ludzki kontakt “relacją” ze zmarłymi - to byli jego jedyni “przyjaciele”

3. Walidacja Społeczna przez Naukę

• Jego obsesja była wynagradzana społecznie - dostawał uznanie za swoje publikacje, był szanowany w środowisku
• To sprawiło, że nie widział problemu - myślał: “Skoro społeczeństwo chwali moje zainteresowanie cmentarzami, to nie może być w tym nic złego”

4. Paranoidalna schizofrenia - “Głosy”

• Halucynacje słuchowe nakazujące “ratować” dzieci
• Moskvin naprawdę wierzył, że działa w dobrej wierze
• Nie był to chłodny, kalkulujący zbrodniarz - to był chory człowiek kierowany urojeniami

5. Nekrofilna Parafilia - Seksualizacja Śmierci

• Moskvin prawdopodobnie odczuwał podniecenie seksualne związane z ciałami (choć temu zaprzeczał)
• Nie atakował żywych - jego obsesja dotyczyła wyłącznie zmarłych dzieci
• Nie był “klasycznym mordercą” - nie zabijał, ale profanował

6. Potrzeba Kontroli i Władzy

• Martwe dziewczynki nigdy go nie odrzucą, nigdy nie powiedzą “nie”
• Może je kontrolować całkowicie - ubierać, układać, nazywać, tworzyć ich “osobowości”
• To dało mu poczucie władzy, którego nigdy nie miał w realnych relacjach

Dlaczego Lalki? Symbolika Infantylizacji

Pytanie, które fascynowało psychologów: Dlaczego Moskvin przekształcał ciała w lalki?

Odpowiedź jest złożona:

• Infantylizacja ofiar - traktował zmarłe dziewczynki jak zabawki, co pozwalało mu zaprzeczyć ich ludzkości, ich śmierci
• Zaprzeczenie śmierci - przekształcając ciała w “lalki”, Moskvin w swoim chorym umyśle “przywracał je do życia” - lalki mogą “żyć” wiecznie
• Potrzeba towarzystwa bez ryzyka - mieszkanie pełne “lalek” zastępowało społeczeństwo - miał “rodzinę”, ale taką, która nie mogła go zranić
• Estetyka kontroli - lalki są piękne, niezmienne, posłuszne - Moskvin mógł je ubrać, ustawić według własnej woli

Co Się Stało Później?

2012-2024: Zamknięty w Szpitalu Psychiatr

ycznym

Moskvin spędził ponad dekadę w zamkniętym szpitalu psychiatrycznym w Niżnym Nowogrodzie (później przeniesiono go do placówki w Moskwie ze względu na bezpieczeństwo - w Niżnym rodziny ofiar groziły “samosądem”).

Według doniesień mediów i raportów lekarskich:

• Nie wykazuje poprawy - nadal utrzymuje, że “lalki były szczęśliwe”, że “zrobił dobrze”
• Odmawia przyznania winy - nie rozumie, dlaczego jest karany
• Terapia nieskuteczna - leki antypsychotyczne łagodzą halucynacje, ale nie zmieniają jego przekonań
• Prosi o zwrot lalek - wielokrotnie pisał petycje do sądu z prośbą o “zwrócenie mu dzieci” (ciała zostały pochowane ponownie przez rodziny)

Status w 2024 Roku: Bez Perspektywy Zwolnienia

• Moskvin pozostaje w szpitalu psychiatrycznym - obecnie ma 58 lat
• Komisje lekarskie regularnie odrzucają możliwość zwolnienia - uznają go za “trwale niezdolnego do życia w społeczeństwie” i “zagrożenie”
• Rodziny ofiar monitorują sprawę - regularnie wysyłają petycje do władz szpitala, domagając się, by Moskvin “nigdy nie wyszedł na wolność”
• Rosyjski Instytut Psychiatrii Sądowej wydał opinię w 2023: “Pacjent nie rokuje poprawy. Zalecamy utrzymanie leczenia zamkniętego bez określonego terminu końcowego.”

Społeczne i Kulturowe Konsekwencje Sprawy

Wpływ na Rosję: Debata o Zdrowiu Psychicznym

Sprawa Moskvina wywołała w Rosji szeroką debatę na tematy, które wcześniej były tabu:

1. Zdrowie Psychiczne

• Brak systemowej opieki - Moskvin przez dziesięciolecia był wyraźnie chory, ale nikt nie zareagował

• Stigma chorób psychicznych - w Rosji (zwłaszcza w czasach sowieckich i tuż po) szukanie pomocy psychiatrycznej było postrzegane jako “słabość”

• Reformy - po sprawie Moskvina rząd wprowadził programy edukacyjne o zdrowiu psychicznym