Ed Gein: Rzeźnik z Plainfield i Architekt Amerykańskiego Koszmaru

⚠️ Ostrzeżenie: Artykuł zawiera opisy profanacji zwłok i nekrofilii. Materiał przeznaczony wyłącznie dla osób pełnoletnich.

W historii kryminalistyki są zbrodnie, które wywołują strach, i takie, które wywołują pierwotne obrzydzenie. Sprawa Edwarda Theodore’a Geina należy do tej drugiej kategorii. Choć technicznie rzecz biorąc, Gein zabił “tylko” dwie osoby, skala jego degeneracji, profanacji zwłok i groteskowego “rękodzieła” sprawiła, że stał się on najczarniejszym koszmarem Ameryki lat 50.

To w jego zrujnowanym domu w Plainfield, Wisconsin, narodziły się archetypy, które zdefiniowały nowoczesny horror: Norman Bates z “Psychozy”, Leatherface z “Teksańskiej Masakry Piłą Mechaniczną” i Buffalo Bill z “Milczenia Owiec”. Wszyscy oni są odpryskami chorej psychiki Eda Geina.

Augusta Gein: Matka Wszystkich Koszmarów

Aby zrozumieć Eda, trzeba zrozumieć toksyczne imperium jego matki, Augusty Gein. Była to kobieta o żelaznej woli, fanatyczna luteranka, która nienawidziła świata, a zwłaszcza innych kobiet. Wychowywała swoich dwóch synów, Henry’ego i Eda, na odizolowanej farmie, wmawiając im, że świat zewnętrzny jest siedliskiem grzechu, a wszystkie kobiety (poza nią samą) to prostytutki i naczynia diabła.

Ed był chłopcem wrażliwym, chorobliwie nieśmiałym i całkowicie zdominowanym przez matkę. Kochał ją i bał się jej jednocześnie. Augusta czytała im Biblię, wybierając fragmenty o apokalipsie i karach boskich. Kiedy Henry, starszy i bardziej niezależny brat, zaczął kwestionować autorytet matki, zginął w tajemniczym “wypadku” podczas wypalania traw w 1944 roku. Choć oficjalnie uznano to za zgon w wyniku uduszenia dymem, Ed miał na ciele siniaki, a wielu podejrzewało bratobójstwo.

Po śmierci Augusty w 1945 roku (udar), 39-letni Ed został sam na świecie. Stracił swój kompas moralny, swoją boginię i swojego kata. Zamknął pokoje, w których żyła (salon, sypialnię), tworząc z nich nienaruszalne sanktuarium. Sam przeniósł się do kuchni i małego pokoiku przy sieni. Reszta domu zaczęła popadać w ruinę, a Ed pogrążył się w szaleństwie.

Nocne Wyprawy: Cmentarne Rękodzieło

Ed tęsknił za matką. Tęsknił tak bardzo, że postanowił ją “stworzyć” na nowo. Zaczął studiować nekrologi w lokalnych gazetach. Szukał kobiet w średnim wieku, które fizycznie przypominały Augustę Gein. Pod osłoną nocy udawał się na cmentarze w Plainfield, Hancock i Spiritland. Wykopywał świeżo pochowane trumny.

Nie chodziło mu o seks w tradycyjnym rozumieniu (był prawdopodobnie aseksualny lub impotentem). Chodziło o materiał. Ed “pożyczał” części ciał. Zdzierał skórę, uczył się garbowania, czytał podręczniki o anatomii i praktykach łowców głów z Amazonii (tsantsa). Jego ostatecznym celem było uszycie “kostiumu kobiety” – skóry, w którą mógłby wejść, by fizycznie stać się swoją matką.

Bilans Grabieży

Gein przyznał się do obrabowania 9 grobów. Wśród “pożyczonych” ciał były m. in. pani Pine i pani Adams. Czasami wracał z niczym, bo jak twierdził, “dobre samopoczucie go opuszczało”.

Ostatni Zakup: Bernice Worden

Szaleństwo Geina eskalowało. 16 listopada 1957 roku w Plainfield zniknęła Bernice Worden, powszechnie szanowana właścicielka sklepu żelaznego. Jej syn, Frank Worden (zastępca szeryfa), po powrocie do sklepu znalazł kałużę krwi i otwartą kasę. Ostatnim paragonem był zakup galonu płynu przeciw zamarzaniu, wystawiony na nazwisko Eda Geina.

Szeryf Art Schley i Frank Worden udali się na farmę Geina. To, co tam zobaczyli w świetle latarek, przekraczało granice ludzkiej wyobraźni. W letniej kuchni (szopie obok domu) wisiało oświetlone mdłym światłem ciało. Było pozbawione głowy, rozpłatane od krocza do gardła i zawieszone za nogi na belce stropowej, wypatroszone jak jeleń po polowaniu. To była Bernice Worden.

Dom Grozy: Inwentarz

Przeszukanie domu ujawniło skalę makabry. Dom był zagracony śmieciami, czasopismami o horrorach i przedmiotami, które wyglądały jak rekwizyty z najgorszych koszmarów, a były zrobione z ludzkich szczątków.

Policjanci, weterani wojenni, wymiotowali na widok tych znalezisk.

Proces: Szaleniec czy Morderca?

Gein został aresztowany. Podczas przesłuchania był spokojny, grzeczny, wręcz naiwny. Opowiadał o swoich czynach bez emocji, jakby opisywał hobby. Przyznał się do zabicia dwóch kobiet:

1. Mary Hogan (1954) – grubej, wulgarnej właścicielki tawerny, która przypominała mu matkę (zastrzelił ją).
2. Bernice Worden (1957) – również przypominała mu matkę.

Resztę ciał wykopał. Zaprzeczał, że uprawiał seks ze zwłokami, twierdząc, że “zbyt źle pachniały”.

Wyrok: Niepoczytalność

Biegli psychiatrzy nie mieli wątpliwości. Zdiagnozowano u niego zaawansowaną schizofrenię paranoidalną. Sąd uznał go za “niewinnego z powodu choroby psychicznej” (not guilty by reason of insanity). Gein trafił do zamkniętego szpitala psychiatrycznego Central State Hospital w Waupun.

W szpitalu stał się… wzorowym pacjentem. Był cichy, pracowity, naprawiał sprzęt, robił meble (tym razem z drewna). Personel go lubił. Zmarł w szpitalu na raka płuc (był nałogowym palaczem) 26 lipca 1984 roku, w wieku 77 lat.

Legenda i Wpływ Kulturowy

Trudno przecenić wpływ Eda Geina na popkulturę. Jego historia stała się mitem założycielskim współczesnego horroru.

• “Psychoza” (1960): Robert Bloch, autor książki, mieszkał 40 mil od Plainfield. Postać Normana Batesa – samotnika zdominowanego przez matkę, przebierającego się w jej ubrania – to bezpośrednie nawiązanie do Geina.

• “Teksańska Masakra Piłą Mechaniczną” (1974): Tobe Hooper inspirował się makabrycznym wystrojem domu Geina (meble z kości) oraz maską z ludzkiej skóry noszoną przez Leatherface’a.

• “Milczenie Owiec” (1991): Buffalo Bill, który szyje sobie kostium z kobiet, by przejść metamorfozę, to czyste odbicie fantazji Eda Geina.

• Slayer - “Dead Skin Mask”: Kultowy utwór metalowy opowiadający historię Geina.

Ciekawostki

• W marcu 1958 roku dom Geina spłonął w tajemniczych okolicznościach. Podejrzewano podpalenie przez mieszkańców Plainfield, którzy chcieli wymazać “plamę” z mapy miasta. Gdy Gein dowiedział się o pożarze w szpitalu, powiedział tylko: “Tak jest lepiej”.
• Samochód Geina (Ford z 1949 r.), którym przewoził ciała, został kupiony przez organizatora jarmarków i pokazywany jako “Samochód Ghula z Plainfield” za opłatą 25 centów. Wywołało to oburzenie społeczne i zakazano pokazu.

Źródła

1. Deviant: The True Story of Ed Gein - Harold Schechter (biografia).
2. Archiwa sądowe stanu Wisconsin (Hrabstwo Waushara).
3. Raporty szeryfa Arta Schleya z przeszukania domu.
4. Oryginalne artykuły Stevens Point Daily Journal z 1957 roku.

Multimedia