Morderstwa w Snowtown: Ciała w Beczkach

⚠️ Ostrzeżenie: Artykuł zawiera opisy tortur i przemocy.

20 maja 1999 roku policja w Snowtown (Australia Południowa) dokonała makabrycznego odkrycia w opuszczonym budynku banku. W skarbcu, za ciężkimi stalowymi drzwiami, stały beczki z kwasem, a w nich – ludzkie szczątki.¹

Sprawa znana jako “Bodies in the Barrels” ujawniła mieszankę sadyzmu, manipulacji i chciwości – oraz to, jak łatwo przemoc może rozwijać się na marginesie społeczeństwa, gdy nikt nie patrzy uważnie.

Fakty w skrócie

Architekci zła: Bunting i mechanika sekty

Mózgiem grupy był John Bunting – charyzmatyczny manipulator, który budował wokół siebie małą „sektę” lojalności. Wykorzystywał język moralnej krucjaty (m.in. obsesję na punkcie pedofilów), ale w praktyce chodziło o kontrolę, dominację i pieniądze.¹

Jego kluczowym współpracownikiem był Robert Wagner. W grupie znaleźli się też m.in. James Vlassakis (pasierb Buntinga) oraz Mark Haydon.¹

Dlaczego ludzie w to wchodzili?

To, co przeraża w tej sprawie, to „zwyczajność” mechanizmów. Bunting dobierał osoby podatne na wpływ, często wykluczone i zależne, a potem podsuwał im prostą opowieść: „ofiary są złe, więc zasługują”. Granice przesuwały się powoli — od rozmów i zastraszania, przez drobną przemoc, aż po tortury i zabójstwo. W tle przewijał się też motyw przyziemny i brutalnie pragmatyczny: okradanie ofiar oraz przejmowanie ich świadczeń (wątek oszustw wobec systemu Centrelink).¹

Modus operandi: tortury, zastraszenie, kontrola

W źródłach powtarza się schemat działań, w którym przemoc była narzędziem kontroli. Najpierw następowała izolacja (psychiczna i fizyczna), potem wymuszanie i zastraszanie — w tym zmuszanie do nagrań na automatyczną sekretarkę, mających udawać „dobrowolny wyjazd”. Kolejny krok to przejęcie finansów: dostęp do kont, świadczeń i majątku. Na końcu pojawiało się ukrywanie zwłok: od zakopywania i przenoszenia po składowanie szczątków w beczkach z kwasem w Snowtown.¹

Ofiary

Poniżej lista osób najczęściej wymienianych w źródłach jako ofiary sprawy Snowtown (wiek za opracowaniami).¹

Śledztwo: jak „Snowtown” stało się symbolem

Śledztwo nabrało tempa, gdy zaczęto łączyć zaginięcia osób z kręgu Buntinga oraz wątek Elizabeth Haydon.¹ Przełom nastąpił 20 maja 1999 roku, gdy policja weszła do skarbca w dawnym banku w Snowtown i znalazła beczki ze szczątkami.¹

Paradoks tej sprawy jest brutalny: samo miasteczko Snowtown było przede wszystkim miejscem ukrycia dowodów. Jednak nazwa stała się skrótem dla całej serii.

Proces i wyroki

Sprawa była jedną z najgłośniejszych w Australii Południowej. Wśród kluczowych rozstrzygnięć wymienia się:

Najsurowsze wyroki usłyszeli liderzy: John Bunting i Robert Wagner zostali skazani na wielokrotne dożywocie bez możliwości zwolnienia warunkowego.¹ James Vlassakis otrzymał wielokrotne dożywocie z możliwością ubiegania się o zwolnienie po określonym czasie (wg wyroków — po 26 latach).¹ Mark Haydon został skazany na 25 lat pozbawienia wolności (z minimalnym okresem odbycia kary).¹

Co dalej? (stan na luty 2026)

Wątek wyroków w tej sprawie wciąż powraca w mediach, bo po latach zaczęły pojawiać się realne decyzje dotyczące zwolnień. Mark Haydon został zwolniony warunkowo w lutym 2024 roku.² W przypadku Jamesa Vlassakisa w sierpniu 2025 roku udzielono parole, jednak w grudniu 2025 decyzję uchylono po przeglądzie (tzw. parole review).³⁴ Na początku lutego 2026 informowano o działaniach zmierzających do kontroli sądowej tej decyzji.⁵

Chronologia (wybrane punkty)

Źródła i przypisy