H.H. Holmes: Zamek Śmierci
"Pierwszy seryjny morderca Ameryki. Zbudował hotel pełen pułapek, by zabijać gości Wystawy Światowej w Chicago."
Chicago, 1893 rok. Trwa Wystawa Światowa (World’s Columbian Exposition). Do miasta ściągają tłumy turystów. Wielu z nich szuka noclegu. Idealnym miejscem wydaje się nowo powstały hotel “World’s Fair Hotel”, prowadzony przez charyzmatycznego doktora H.H. Holmesa. Nie wiedzą, że wchodzą do pułapki.
Labirynt Zbrodni
Holmes (naprawdę nazywał się Herman Webster Mudgett) zaprojektował budynek tak, by służył jednemu celowi: morderstwu. Hotel był labiryntem ślepych korytarzy, schodów prowadzących donikąd, pokoi bez okien. W ścianach ukryte były rury gazowe, którymi Holmes dusił ofiary w ich łóżkach. W piwnicy znajdowało się krematorium, stół do sekcji zwłok i kadzie z kwasem.
Holmes zabijał głównie młode kobiety, które zatrudniał lub którym wynajmował pokoje. Ciała często sprzedawał szkołom medycznym jako szkielety. Jego chciwość nie znała granic – zabijał też dla pieniędzy z ubezpieczenia.
Wpadł przez oszustwo ubezpieczeniowe. Gdy policja weszła do “Zamku”, odkryła horror, który wstrząsnął Ameryką. Holmes przyznał się do 27 morderstw, choć podejrzewa się, że mogło być ich nawet 200. Został powieszony w 1896 roku. Legenda głosi, że poprosił o zalanie trumny betonem, by nikt nie mógł go dotknąć po śmierci.
